Reislessen

Reisles 11: Op zoek gaan naar lucht

De bladeren van de bomen vallen langzaam op mijn pad en de zon krachtiger dan ooit schijnt op mijn gezicht terwijl ik hunker naar lucht, naar die goddelijke inblazing van ideeën
die wij in simpele termen inspiratie noemen.

“Inspiratie, waar kan ik dat vinden?”, vroeg ik mijzelf af terwijl ik nog een extra kop koffie bestelde beneden aan de koffiebar van ons tijdelijke onderkomen. Cafeïne kan soms voor dat inspiratieshot zorgen, alleen deze keer hielp het niet. Maar alsof mijn vraag getwitterd
was, naar God mag weten wie of wat, zag ik een krantje liggen vol met activiteiten in Sydney. Eéntje in het bijzonder trok mijn aandacht, “Het schrijvers festival.” Geen muziek, geen prullaria, geen eten, maar wat dan wel. Een verzameling van schrijvers, leiders, kunstenaars, sprekers, professors en een hoop nieuwsgierige wezentjes die net als ik op zoek waren naar lucht (inspiratie).

Deze onverwachte uitnodiging vond ik een rechtsgeldige reden om ons verblijf in Sydney te verlengen zodat ik een poefje lucht kon happen. En zoals gehoopt en stiekem verwacht vond ik hier de inspiratie die ik zocht, plus het antwoord op mijn nieuwe ingeslagen weg.

Dat schrijven een van mijn favoriete bezigheden is geworden dat zal jullie niet zijn ontgaan. Alleen gek dat ik hiervoor nooit mijzelf de tijd en de ruimte heb gegeven om deze kinderdroom vrij te laten. Als kind vond ik het een feestje om uitgestrekt op de grond te liggen om verhaaltjes, gedichten en van alles en nog wat te schrijven in mijn fel gekleurde schriftjes. Schrijven zonder einddoel dat was het beste speelkwartier dat ik uit mijn kinderjaren kan herinneren. En dat schrijven, taal, levensbeschouwing, drama en religie mijn favoriete schoolvakken waren begrijp ik nu. Nu ik eindelijk mijn kinderdroom heb durven volgen.

Hebben jullie ook je kinderdromen weggestopt of ingeruild voor je volwassenen dromen? Ik wel dus ?. Ik heb ze te vaak en te lang weggestopt terwijl de lucht die ik zocht juist in mijn kinderdromen verstopt lag.

Bij deze wil ik jullie uitnodigen om naar lucht te happen via die kinderdromen die stilletje wachten tot jij ze inademt.

Ik heb het gedaan en elke dag droom ik verder over wie ik wil zijn als ik later groot ben?. 

2 reacties

  • Annette Gelderblom

    Lieve Diana,

    Wat een voorrecht dat je het kind in jezelf weer een stukje terug hebt gevonden. Ik hoop dat daar veel mooie verhalen uit voort komen. Het is al heel erg leuk om je verhalen te lezen en zo jullie reis te volgen.

    Een Nederlands gezegde is dat je niet lang genoeg kind kan zijn…dus pak deze kans.

    Liefs, Annette

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.